ЭШ- I
Tasnif: ’йигир-’.’бур-’. Чиғириқда ип э ш и б ўтирган экан. Бу сўз қадимги туркий тилдаги ’бура-’ маъносини англатган иг— феъли охиридаги г ундоши й ундошига алмашиниб ҳосил бўлган ий- шаклига (ЭСТЯ, I, 230) ’кўп марта' маъносини ифодаловчи -(и)ш қўшимчасини қўшиб ҳосил қилинган (ЭСТЯ, I, 396); кейинчалик й ундоши талаффуз қилинмай, ёнма-ён келган и унлилари битта чўзиқ и: унлисига бирлашган, сўнгра бу унлининг чўзиқлик белгиси йўқолган ва э унлисига алмашган: (иг- > ий-) + иш = ийиш- > и:ш- > иш- > эш-.