МАНГУ
Tasnif: абадий'. Сен менинг жонажоним, азиз ватаним, Гўзал умрим беҳори, м а н г у чаманим (Ғайратий). Бу сўз қадимги туркий тилда мавжуд бўлиб, 'абадият' маъносини англатган бäӊ отининг мäӊ шаклидан -и қўшимчаси билан ясалган феълга -гӱ қўшимчасини қўшиб ясалган (ЭСТЯ, И, 114); кейинчалик иккинчи бўғиндаги тор унли талаффуз қилинмай қўйган (ПДП, 399); ўзбек тилида ӊ ундоши н ундошига алмашган, ӱ унлисининг юмшоқлик белгиси йўқолган: (мäӊ + и = мäӊи-) + гӱ = мäӊигӱ > мäӊгӱ > мäӊгӱ > мангу. Бу сўз таркибини мäӊ отидан -ӱ ( < -и) қўшимчаси билан ясалган деб талқин қилиш ҳам мумкин (ЭСТЯ, II, 114).