ҚИРҒОҚ
Tasnif: чет', 'ёқа', 1 соҳил'. Аму оқар қирғ о қ н и ювиб, Кунлар ўтар кунларни қувиб (Ғайратий). Қадимги туркий тилда қырғағ тарзида талаффуз қилинган бу сўз 'тўн жияги, чалмаси' маъносини англатган (Девон, II, 333); кейинчалик маъно кенгайиши воқе бўлиб, 'нарсанинг чети, ҳошияси' маъносини англата бошлаган; ҳозирги ўзбек тилида бу сўз асосан
' катта оқин сувнинг ёқаси’ маъносини англатиш учун ишлатилади. Бу от асли 'чет' маъносини англатувчи қыр отидан —ға қўшимчаси билан ясалган феълга — қ қўшимчасини қўшиб ясалган; товуш жиҳатидан қуйидаги ўзгаришлар содир бўлган: сўз охиридаги ғ ундоши қ ундошига, а унлиси â унлисига алмашган, ы унлисининг қаттиқлик белгиси йўқолган: (қыр + ға = қырға-) + ғ = қырғағ > қырғақ > қирғâқ.