ҚУРСОҚ
Tasnif: ’ ошқозон', ' қорин1. Уруш ҳамманинг тинкасини қуритган, қурсоғини бўшатган бўлса, .. (Ойбек). Қадимги туркий тилда шундай маънони англатган бу сўз қуруғсақ (Девон, I, 461; ДС, 470), қуғурсақ (ДС, 464) шаклларида ишлатилган; айни бир манбадан олинган мисол ДСда қуруғсақ шаклида, ПДПда қоғурсақ шаклида берилган (414— бет). Мисолларнинг турли манбаларда учрашидан асосий шакл қуруғсақ экани аён бўлиб турибди. Бу сўз таркибини қуйидагича изоҳлаш мумкин: дастлаб 'йиғ—' маъносини англатган қур- феълидан -(у)ғ қўшимчаси билан от ясалган, унга —са қўшимчасини қўшиб феъл ясалган ва охири —қ қўшимчасини қўшиб от ясалган; эски ўзбек тилида иккинчи бўғин таркибидаги уғ товушлари талаффуз қилинмай қўйган (ССТТН, И, 76; КРС, 449); кейинчалик а унлиси â унлисига алмашган: [(қур- + уғ = қуруғ) + са = қуруғса—] + қ = қуруғсақ > қурсақ > қурсâқ.